پای حرفای دلم، همه درد و گفتگوم
اگه هیچکسی نبود، اگه بغض موند تو گلوم
همیشه یک تکیه گاه، غایب همیشگی
نیمه ای گمشده بود از روزهای بچگی
دلش از جنس دل مریم و لاله و یاس
قد آبای خزر از تبار عاشقاس
یک غریب آشنا شکل شبنم روی گل
انتهای هر سفر ته جاده روی پل
قلبشو هدیه میداد جای عیدی هر بهار
نامه هاشو دوست دارم چون میمونه یادگار
عمریه از عمق چشمای ترش همه ترانه هام جون میگیرن
اون نباشه کنج این حیات دل همه گنجشکای خونه میمیرن
میون خاطره های بی سحر صحنه از صدای عاشقا پره
کمکم کن خودمو پیدا کنم در عبور از رد پای خاطره
امیرمهدی صفایی